De stoelen van mijn overgrootopa

Dankzij een oproepje in De Oud-Hagenaar leerde ik meer over mijn familiegeschiedenis en kwam ik in het bezit van zes antieke Mechelse stoelen. Lees hier hoe raar een balletje kan rollen…

In 1998 verhuisde ik voor mijn werk met mijn gezin van Den Haag naar Purmerend. Ik voel me nog altijd verbonden met die mooie stad achter de duinen. In april kwam mijn schoonmoeder (89) uit Leidschendam bij ons logeren. Ze had een stapeltje ‘De Oud-Hagenaars’ meegenomen. Ik las een oproepje in de krant van januari. Ene Dik Huizer was op zoek naar familie van Anna Mackaay die in de Jacobastraat had gewoond. Hij was in het bezit van een bijbel en een psalmboekje dat haar ouders in 1892 bij hun huwelijk hadden gekregen van de hervormde kerk.

Ik had nooit gehoord van Anna, maar zij bleek een zus te zijn van mijn opa Piet. Die woonde óók in de Jacobastraat en daar kwam ik als kind vaak over de vloer. Ik wist ook niet dat mijn opa uit een gezin met elf kinderen kwam, ik kende alleen een andere zus, tante Greet. Kennelijk was de familie wat gebrouilleerd met elkaar. Uit mijn telefonische contacten met Dik en zijn vrouw Hennie, die ook oud-Hagenaars zijn, kwamen stukjes familiegeschiedenis boven water. 

Dik en Hennie hebben als jong stel een paar jaar naast ‘juffrouw Anna’ gewoond. Toen zij vanwege haar lichamelijke gezondheid moest verhuizen vroeg zij haar buren of ze de zes Mechelse stoelen wilde hebben die haar vader Hendrik Mackaay voor de eerste Wereld Oorlog had gekocht en opgeknapt. De stoelen hebben zo’n 35 jaar een plekje gehad in het huis van de familie Huizer. Na hun verhuizing naar Dinxperlo, acht jaar geleden, kwamen ze in hun garage terecht en zochten ze een passende bestemming. Ik vond het een fascinerend idee dat op die stoelen nog het gezin van mijn overgrootvader, waaronder de pubers Anna, Piet en Greet, hebben gezeten. 

Op Hemelvaartsdag reed ik met mijn jongste zoon in een huurbusje naar de Duitse grens en ging op koffievisite bij Hennie en Dik. We hadden een Haagse kakker meegenomen. Het werd een heel gezellige ochtend, waarin we – ver van onze geboortestad – herinneringen ophaalden aan het Den Haag van vroeger. Met een nostalgisch gevoel reden we na de broodjes weer huiswaarts. De zes stoelen zijn inmiddels verdeeld over diverse nazaten van Hendrik Mackaay. Een er van is voor mijn 3-jarige kleindochter Faylin. De stoel zal worden omgetoverd tot een heuse Prinsessenstoel. Dat had haar betbetovergrootvader vast niet kunnen bedenken toen hij meer dan honderd jaar geleden die stoelen kocht… 

Peter Mackaay
peter.mackaay@planet.nl 

Recente berichten