Skip to main content

Haagse Geluiden

Basgitarist Klaasje van der Wal


Klaasje van der Wal werd - zoals veel Haagse popartiesten - geboren in de Zuiderparkbuurt, in de Vreeswijkstraat, op 1 februari 1949. Hij was de oudste zoon van een hoofdagent van de politie. Er zijn meer bekende Hagenaars in de Vreeswijkstraat geboren, zoals Kees van Kooten en René Bom, voormalig nachtburgemeester van Den Haag. Reeds op de lagere school gaf Klaasje blijk van zijn liefde voor muziek. Op zijn tiende kreeg hij zijn eerste gitaar. 

Hij ging naar de Zuiderpark HBS, waar hij al snel een schoolband oprichtte. Op dat moment was hij nogal gegrepen door Indo rock en The Beatles. Ze speelden regelmatig op allerlei (school) feesten en brachten het zelfs tot de legendarische Marathon. Zoals ook andere leden van Haagse bands die daar op school zaten (b.v. Rinus Gerritsen/ Peter de Ronde, beide Golden Earrings en Peter de Looff/Bert Winter, beide Scarlets) werd hij door de directie van de school voor de keuze gesteld: het lange haar eraf of van school. Hij koos voor het laatste. Op de valreep had hij nog wel samen met de handarbeidleraar zijn eerste elektrische gitaar gebouwd. Midden jaren zestig speelt Klaasje in een band met onder andere Rudy van Byern en Jay Baar (Q65). De eerste jaren speelde hij op de Danelecto Longhorn basgitaar, gevolgd door de Fender Precision Bass en de Jazz Fender. Samen met fenomeen Adje Lagorwaard richtte Klaasje in 1965 de legendarische band The Kick op in gebouw De Drie Stoepen. De andere bandleden waren Felix Bastiaanse (‘mooie Felix’), striptekenaar Johnny Bakker (de man met het langste haar van Nederland), Henk Jantzen, Beer Klaasse (later o.a. Q65), en de latere producer Hans van Oosterhout. De band heeft ongeveer drie maanden bestaan. Johnny en Henk vormden later het blues-duo The Subterraneans. In 1966 werd Klaasje door manager Fritz Al gevraagd om als sologitarist in de beatband The Davies te komen spelen, met Dick van Straaten, Aat v.d. Valk, Carl ter Hennepe en Hans Kuhbach. De band heeft bestaan tot 1967. Ze stonden onder andere in het voorprogramma bij The Small Faces, Manfred Mann en The Who. In 1967 werd hij door Jacques Senf en Robbie van Leeuwen benaderd voor een nieuw te vormen band. Dat werd Shocking Blue. Klaasje bedacht de bandnaam en hij is ook verantwoordelijk voor het beginloopje op de wereldhit Venus. Als Shocking Blue in 1971 terugkomt van de tournee door Japan, besluit hij dat het mooi geweest is en stopt met muziek. Hij wil zijn tijd aan zijn gezin wijden en studeren om een maatschappelijke carrière op te bouwen. Maar het bloed gaat waar het niet kruipen kan en in 1972 richt Klaasje de rockband Antilope op, met Steve Allet, Dick Jongman en Gerard Korff. Ze maken drie singles en hebben bescheiden succes in Nederland en Duitsland. Het mooiste compliment dat hij ooit heeft gekregen, kwam van Krist Novoselic van Nirvana die over Klaasje zei: “He’s the bass player God”. De eerste single van Nirvana was trouwens een cover van het Shocking Blue nummer Love Buzz. In 1980 spelen zowel The Kick, Shocking Blue en The Subterraneans op de legendarische Haagse Beatnach. In 1974 valt het muzikale doek voor Klaasje definitief. Nog af en toe verschijnt hij op tv om over zijn muzikale herinneringen te praten, met name over Shocking Blue en zijn grote vriendin, de helaas te vroeg overleden Mariska Veres. De ereburger van Den Haag heeft zijn persoonlijke tragedie wel gehad: in 2010 overleed zijn vrouw Monique en in 2016 zijn dochter Sandy. Klaasje overleed op 12 februari 2018, op 69-jarige leeftijd. Een trieste Barry Hay herdacht hem met de uitspraak “De mooie jongen van Den Haag is dood”. Klaasje was een prominent lid van de voormalige Haagse Jeugdbende De Haagse Wildhoef Kikkers uit de jaren zestig van de vorige eeuw, een versierder, altijd goedlachs, een voortreffelijk bassist en last but not least: hij was een goede vriend van mij. 


Details

  • Schrijver

    Robert Mindé
  • E-mail

    Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
  • Fotobijschrift

  • Editie

    23-2023

Meest gelezen artikelen