NSU 1000C


En ja hoor, daar stond hij aan de Zwedenburg waar ik recentelijk doorheen reed. Een witte NSU 1000C met knalrode skai/stoffen bekleding uit eind jaren zestig. Tegelijkertijd bedacht ik mij dat daar ergens in de buurt Simone Blom woonde, met wie ik in mijn tienerjaren regelmatig danste tijdens de vrije dansmiddagen en –avonden bij Dansschool Van der Meulen aan de Laan van Meerdervoort. Een beauty die Simone, maar dat terzijde. 

Eigenlijk heb ik zelf nooit zo veel gehad met NSU als auto, maar ik was wel onder de indruk van de kleine, fraaie details op dit model en ook op de kleinere broer, de Prinz. Allereerst mooi chroomgebruik als striping rondom de hele auto op een wat carosserie-overhangende rand. Heel mooi daarin verwerkt de handgreep en de daarin passende rechthoekige drukknop met daarin het sleutelgat. Eenzelfde mooi detail was het overhangende randje boven de drie gelijkvormige, ronde achterlichten en de fraaie chromen claxonring op het stuur, de inbraakveilige draaiknop voor de tochtraampjes, de smaakvolle doorvoering van rood als kleur in de vloerbedekking, stoel- en portierbekleding. Opmerkelijk vond ik ook de cleane dashboardindeling. Een grote klok als snelheidsmeter en links en rechts daarvan een kleiner klokje. Geheel links vier tuimelschakelaars in een chroom omlijst rechthoek, in het midden ruimte voor een optionele radio, daarnaast een uitklapbaar asbakje en daarnaast het handschoenenkastje. Superdegelijk Duits. 

De motor, een vier cilinder benzinemotor met 996 cc en 43 pk, waarbij je er twintig tellen over deed om van start op de honderd te komen. Nadeel van de motor achterin was natuurlijk de zijwindgevoeligheid, maar dat werd meestal opgelost met een zak zand voorin. Ik kan mij herinneren dat het stuur wat platlag en niet recht voor je zat, maar wat naar het midden toe geplaatst was, zodat je er niet helemaal lekker achter zat. Het meubilair zat prima. Ook Duits degelijk. Ondanks het bescheiden formaat van de auto kon je nog aardig wat bagage meenemen. Voorin kleine koffers en tassen en doordat je de leuning van de achterbank kon neerklappen kon je daar ook nog het nodige kwijt. Bestelautoruimte noemde NSU dat zelf, maar dat was wel lichtelijk overdreven. 

In beide zijpanelen achterin waren ook nog wat praktische opbergvakken voor wat kleine zaken. Deze NSU 1000C stond in de prijslijst voor 5.750 gulden in die tijd. Rijden met deze NSU was een verrassend genoegen, want je kon er zeer sportief mee rijden. Een felle acceleratie, waarbij je lekker kon doortrekken in de versnellingen. Hij had een topsnelheid van 130 kilometers per uur. 
Het bijzondere was dat je er ook goed schakellui mee kon rijden, zoals 40 in zijn vier. NSU was in die tijd een leuk automerk. In 1957 was het geboortejaar van de NSU Prinz, een wat kleiner model met een hoog aaibaarheidsgehalte. 

In de loop der jaren werd de modelrange uitgebreid met de 1000C en zelfs met een Sport-Prinz Coupé. Een heel elegant model dat alleen leverbaar was in de kleur rood en lilienweiss. Tevens werd aan het assortiment de NSU Spider toegevoegd. Een cabriolet-versie met de sensationele Wankelmotor. 

John Vroom 


Movie

Details

  • Schrijver

    John Vroom
  • E-mail

    Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
  • Fotobijschrift

    NSU 1000C
  • Editie

    4-2020

Contact

Laan van Meerdervoort 174
2517 BH Den Haag

Lezersservice
ma t/m vrij van 10 tot 12 uur:

070 - 345 76 97

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.


© 2021 De Haagse Tijden. All rights reserved. Powered by Brückel Reclame BV.